‍

Wat ertoe doet is zichtbaar, de rest verdwijnt.

‍

In deze ruimte is alles bedacht om níét te zien. Kabels, aansluitingen, techniek. Wat overblijft, is rust.

‍

De kast vormt het hart van de kamer: strak, sluitend en toch warm. Dimbare ledverlichting zorgt voor een glans die meebeweegt met het moment van de dag.

‍

In de open nis vangt een enkele spot het houtwerk, alsof het ademhaalt. De bank is bekleed met Rubelli-stof uit Italië, zacht, diep van kleur en bijna te mooi om op te zitten.

‍

Zelfs de stopcontacten zijn weggewerkt alsof ze nooit hebben bestaan. Een kamer die niets te bewijzen heeft: alles is af, en toch wil je blijven kijken.

‍

‍